• تاریخ : ۷ام اسفند ۱۳۹۶
  • موضوع : مذهبی

رئیس دانشگاه قرآن و حدیث در تفسیر آیه ششم از سورۀ مبارکه بقره گفت: کفر نکوهیده در قرآن مجید در چند معنا بکار رفته که یکی از آنها کفر حجود و انکار هست که این کفر نیز دو قسم هست یکی ، «کفر جهلی » به معنای جاهلی که جهل خود را پنهان می‌کند و دیگری «کفرعلمی» یعنی عالمی که علم خود را پنهان می‌کند، از جمله موارد آن بشمار می‌روند.

به گفته مهر نور، آیت الله محمدی‌ ری ‌شهری در جلسه هفتگی تفسیر قرآن کریم که هر هفته یکشنبه‌ها بعد از نماز عشاء در مصلای بزرگ ری برگزار می‌شود در بیان نمونه‌ای از کفر جهلی با استناد به آیه ۲۴ سوره مبارکه جاثیه اظهار کرد : در این آیه شریفه آمده هست «گفتند که زندگی بجز همین زندگی دنیا نیست، بعضی می‌میرند و بعضی دیگر زنده می‌شوند و ما را جز روزگار نمی‌میراند، آنها هیچ علمی به این مطلب ندارند و جز این نیست که خیال بافی می‌کنند و تخمین می‌زنند» از این رو به نظر می‌رسد، این آیه شریفه درباره کلام کفاری هست که بر اساس ظن و گمان منکر حقیقت می‌شوند.


رئیس دانشگاه قرآن و حدیث بیان کرد: فردی می‌خواست با امام صادق(ع)، درباره وجود خدا بحث کند هنگامی که امام از طواف فارغ شد، او نزد امام آمد و در برابرش نشست، گروهی از شاگردان امام نیز حاضر بودند، آن‌گاه امام(ع) در آغاز فرمود: قبول داری که این زمین زیر و رو و ظاهر و باطن دارد؟ آن فرد گفت: آری قبول دارم، سپس امام(ع) فرمودند: آیا زیر زمین رفته‌ای؟ می‌دانی که در زیر زمین چه خبر هست؟ و او پاسخ داد که چیزی از زیر زمین نمی‌دانم، ولی گمان می‌کنم که در زیرزمین، چیزی وجود ندارد، امام (ع) فرمودند: گمان و شک، یک‌ نوع درماندگی هست، آن ‌جا که نمی‌توانی به چیزی یقین پیدا کنی. آیا به آسمان بالا رفته‌ای؟ آیا می‌دانی که در آسمان چه خبر هست و چه چیزها وجود دارد؟ دوباره پاسخ شنید که خیر در این حال امام(ع) فرمودند: عجب! تو که نه به مشرق و نه به مغرب رفته‌ای، نه به داخل زمین فرو رفته‌ای و نه به آسمان بالا رفته‌ای، و نه بر صفحه آسمان‌ها عبور کرده‌ای تا بدانی در آن‌جا چیست، و با آن همه جهل و نا آگاهی، باز منکری که آنجا کسی وجود دارد؟ آیا شخص عاقل چیزی را که از وجود آن آگاه نیست، آن را انکار می‌کند؟ سپس امام علی (ع) توضیح دادند که تو  نسبت به وجود خدا شک داری نه این که منکر او باشی، وی گفت همینطور هست، در ادامه امام قدری درباره ادله خدا شناسی صحبت کرد و او ایمان آورد.

عضو مجلس خبرگان رهبری، با استناد به روایاتی از امام علی (ع) و امام صادق (ع)، بیان کرد: در روایت آمده هست که اگر بندگان، آن گاه که نمی‌دانستند درنگ می‌کردند، منکر آن نمی‌شدند و کافر نمی‌شدند بلکه درنگ و تحقیق آنها موجب می‌شد که راه حق را پیدا کنند.

رئیس دانشگاه قرآن و حدیث همچنین در ادامه با استناد به آیه ۱۴ سوره مبارکه نمل «انکار کردند آیات نهی را و حال آنکه در نفس خود یقین پیدا کردند از روی ظلم و تکبر و بلند پروازی، پس نظر کن چگونه بوده هست عاقبت فساد کنندگان» گفت: در این آیه شریفه به کفر علمی اشاره شده هست یعنی کسانی که به صورت قلبی علم دارند، اما در پی عناد و تکبر و نخوت یا هر انگیزه دیگر علم خود را می‌پوشانند و حقیقت درونی خویش را منکر می‌شوند.

آیت الله محمدی ری شهری همچنین با استناد به آیه ۴۰ سوره مبارکه بقره که در آن آمده هست: «و چون ایشان را از جانب خدا کتابی آمد و او را شناختند، هر چند کتابشان را هم تصدیق کرده بود و با آنکه زان پیش خواستار پیروزی بر کافران بودند به او ایمان نیاوردند که لعنت خدا بر کافران باد.»، این نوع از کفر را نیز کفر علمی برشمرد و بیان کرد: در این آیه شریفه صحنه‌ دیگری از لجاجت‌ها و هوا پرستی‌های یهود را مطرح می‌کند که آنها بر اساس بشارت‌های کتب آسمانی علم به ظهور پیامبر (ص)، داشتند ولی بعد از ظهور پیامبر اسلام، با آنکه نشانه‌های وی را موافق با آنچه در تورات بود یافتند، کفر ورزیدند.

انتهای پیام

اشتراک در شبکه اجتماعی

گوگل پلاس فیسبوک تویتر لینکدین دیگ کلوب فیسنما